O P N

Jaskinia Nietoperzowa

Jaskinia Nietoperzowa zwana również Jerzmanowicką, Księżą lub Białą położona jest na terenie Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie, w Dolinie Będkowskiej, w Gminie Jerzmanowice-Przeginia. Jest jaskinią prywatną położoną na działce Pana Zygmunta Ferdka. Została odkryta w 1848 roku.

Jest jedną z największych jaskiń Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Położona jest na wysokości 447 metrów nad poziomem morza, jej długość to 306 metrów. Nazwa jaskini pochodzi od zimujących tu nietoperzy. Jak wiele i jak długo przebywały w tej jaskini świadczy fakt, że w latach 1872-1879 O. Grube z ramienia Górnośląskiego Urzędu Górniczego prowadził tutaj przemysłową eksploatację, składającego się w znacznej mierze z ich odchodów namuliska używanego w rolnictwie jako nawóz. Ta działalność w dużym stopniu przyczyniła się do zniszczenia pierwotnych osadów jaskini. W trakcie eksploatacji jako produkt uboczny natrafiono tu na 4000 kłów niedźwiedzia jaskiniowego. Nadzór archeologiczny sprawował wówczas F. Romer, który zebrane eksponaty przekazał do muzeum we Wrocławiu. Pierwsze prace archeologiczne w jaskini prowadził w 1871 roku hrabia Jan Zawisza, właściciel Ojcowa. W roku 1918, gdy przewodnik ojcowski Antoni Ferdek został pierwszym prywatnym właścicielem jaskini prace archeologiczne prowadził Leon Kozłowski. Dopiero jednak po wojnie w latach 1956-1963 Waldemar Chmielewski podjął systematyczne i metodyczne badania archeologiczne. Doprowadziły one do wniosków, że w górnym paleolicie 38.000 lat temu była ona obozowiskiem łowców niedźwiedzia jaskiniowego. Odkryte tutaj groty i oszczepy o liściowatych ostrzach nazwano kulturą jerzmanowicką. Rozciągała się ona aż po tereny dzisiejszej Belgii i Anglii. W trakcie wykopalisk natrafiono na inne narzędzia oraz na fragmenty naczyń od neolitu po średniowiecze. Z elementów zwierzęcych oprócz wspomnianych 4000 kłów niedźwiedzi odkryto różne inne kości i zęby prehistorycznych zwierząt, takich jak hieny jaskiniowej, lwa jaskiniowego, borsuka, mamuta, żubra pierwotnego, nosorożca włochatego, renifera, konia oraz drobnych gryzoni, ptaków, ryb i oczywiście nietoperzy.

Do wnętrza jaskini prowadzi duży otwór zamknięty metalową kratą. Jaskinia posiada oświetlenie elektryczne. Na początku jaskini znajduje się głęboki wykop, będący pozostałością po pracach archeologicznych. Dalej jaskinia rozgałęzia się na dwa korytarze, które następnie łączą się w dużą salę. W dalszej części jaskini kolejne pomieszczenia ulegają zwężeniu.

Jako ciekawostkę można powiedzieć, że Jaskinia była scenerią realizowanego przez telewizję spektaklu teatralnego "Legenda o św. Mikołaju" i filmu historycznego "Ogniem i Mieczem"


 
  AGLER © 2006 - 2012