O P N

Jaskinia Wierzchowska Górna

Jaskinia Wierzchowska Górna jest położona na zboczu górnej części Doliny Kluczowody wchodzącej w skład Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie w miejscowości Wierzchowie, od której to bierze swoją nazwę. W pobliżu znajduje się także Jaskinia Wierzchowska Dolna znana jako Jaskinia Mamutowa z racji znalezionych w niej szczątków tegoż zwierzęcia.

Jest drugą co do wielkości ze znanych jaskiń na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Długość jej korytarzy wynosi około 1 kilometra, dla celów turystycznych udostępnione jest 370 metrów. Ta jaskinia jako jedna z pierwszych w Europie została przystosowana dla ruchu turystycznego. Trasa jest oświetlona. Zwiedza się ją jak wszystkie opisane tutaj jaskinie z przewodnikiem, w czasie około godziny. Od końca XIX wieku jaskinia była licznie odwiedzana. Właściciel zamknął otwory a za wejście pobierał opłatę. Po II Wojnie Światowej otwory nie zostały zabezpieczone co doprowadziło do dewastacji jaskini. W 1966 roku Jaskinię uznano za pomnik przyrody. W następnym roku otwory zamknięto i rozpoczęto jej przystosowanie do masowego ruchu turystycznego. Prace zakończono w 1971 roku. Oświetlenie ponownie poprawiono w 1977. Jaskinia posiada trzy otwory wejściowe. Dla celów turystycznych udostępniony jest największy, najdalej wysunięty na północ o kształcie odwróconej gruszki. Wewnątrz znajdują się ciekawe ekspozycje, makiety przedstawiające zamieszkujących te tereny zwierząt jak: lwa, niedźwiedzia, hieny oraz polujących na nie myśliwego z epoki paleolitu (epoki kamienia łupanego).

W jaskini były prowadzone badania archeologiczne. Zapoczątkował je jak w większości tutejszych jaskiń w latach 1871-73 hrabia Jan Zawisza. Znalazł między innymi ślady paleniska oraz narzędzi krzemiennych i kościanych. Następnie szereg wykopów poszukiwawczych na terenie jaskini wykonał w latach 1884-86 Gotfryd Ossowski. Znalazł liczne szczątki niedźwiedzia jaskiniowego, lwa, renifera i hieny jaskiniowej.


 
  AGLER © 2006 - 2012